Høgde på bygning
Aktuelle mål når ein skal måle høgda på ein bygning i samband med søking om byggeløyve, er gesimshøgd og mønehøgd.
Gesimshøgd
Gesimshøgd er høgda til skjering mellom ytre flate på ytterveggen og takflata. Målet skal takast oppå takflata. Gesimshøgda vert målt i forhold til planert terreng sitt gjennomsnittsnivå rundt bygningen, dersom ikkje anna er bestemt.
I høve til § 7-26 i teknisk forskrift (brannspreiing mellom byggverk), gjeld likevel måling berre for den eller dei vegger som ligg nær annan bygning. For desse veggene er det altså gjennomsnittleg gesimshøgd langs veggen ein skal måla i forhold til.
Høgda det vert vist til i § 70 nr. 2 i plan- og bygningslova, er og gjennomsnittleg gesimshøgd mot vedkomande nabogrense.
Tak- og bygningsutforming er derimot svært variable. Det er difor teke med i forskriftene særreglar som fangar opp dei vanlegaste utformingane med brystning eller ark.
Mønehøgd
Mønehøgda vert målt til toppen av mønet frå planert terreng sitt gjennomsnittsnivå rundt bygningen.
For bygningar på tomter med lite eller jamt fall, vil det normalt vere tilstrekkeleg å fastsetja kotehøgda på planert terreng i kvart hjørne av bygningen, og rekna ut gjennomsnittet.
Om lovverket som regulerer denne tenesta
Reglane om høgde på byggverk kjem fram mellom anna i plan- og bygningslova § 70, - om tomta ligg innanfor regulert område - ofte i reguleringsføresegnene og i rettleiar til teknisk forskrift REN § 3.
Forskrift om krav til byggverk og produkt til byggverk.
Rettleiing til teknisk forskrift til plan- og bygningslova.
